Het begint in Spanje al aardig op temperatuur te komen, overdag 30/35 graden `s nachts 17/20 graden. Het is binnen zo warm dat de lijm waarmee foto´s aan de muur zijn geplakt oplost en we deze maar opgeborgen hebben. Elke dag dobberen John en ik een uurtje in de Mar Menor om af te koelen. We moeten ook zorgen dat ongedierte geen kans krijgt onze tent en caravan binnen te lopen door alles goed schoon te houden. Vandaag de voortent een schoonmaakbeurt gegeven omdat we muizenkeutels in een kastje vonden, op kakkerlakken en andere enge beesten zitten we ook niet te wachten. Verder doen we weinig dan een beetje lezen, beetje puzzelen, bij de geringste beweging komt er water uit ons lichaam dat moet weer op peil gebracht worden door te zorgen dat we voldoende vocht innemen.
Evenals de Nederlandse schooljeugd gaan ook de Spaanse schoolkinderen op jeugdkamp voor de zomervakantie begint. De afgelopen 2 weken werd de camping dan ook overspoelt met busladingen kinderen die door een team van sport-en spelbegeleiders de hele dag en avond zodanig worden bezig gehouden dat ze van vermoeidheid hun bedje in rollen. De groepen verblijven rond de 4 tot 5 dagen op een apart gedeelte van de camping waar houten huisjes staan bedoeld voor grote groepen jeugd. Zeker driemaal daags lopen ze langs ons perceel om te gaan eten in het restaurant om daarna naar het strand te gaan en steeds houden ze halt voor ons hekje om weer in het gareel te lopen als groep. Ze lezen ons naambordje, zien ons zitten en groeten met “hi John, hi Marina” laten trots horen dat ze ook Engels spreken door een praatje met ons te maken tot ze weer verder moeten lopen. Dit is een dagelijkse ritueel al 14 dagen lang met groepen van rond de 120 kinderen, we voelen ons dan ook als vorsten op onze troon die het defilerende volk groet en toezwaait. We werden dan ook zo “eigen” met ze dat één van de spelleiders ons vroeg of ze 4 papieren aanwijzingen voor een spel in de late avonduurtjes bij ons mocht achterlaten die wij dienden te verstoppen aan de voorzijde van ons perceel. Het was nog lang onrustig die avond.
Voor de groepen kinderen kwamen, hebben we eens op een zaterdag een groep van 250 volwassenen gehad, werknemers van een groot bedrijf in Spanje die een teambuilding dag hadden. Eerst fietsen door la Manga begeleid door verkeerspolitie, daarna hier op het strand voetballen, volleyballen en tafelvoetbal in competitie. Er was genoeg te eten en vooral drinken het geheel werd opgeluisterd door een echte beat-dj. Het geluid stond zo hard, de muziek zo eentonig en steeds in de herhaling, gelukkig duurde het slechts van half één in de middag tot half 7 maar toen waren we als toehoorders helemaal murw gedreund en duurde het een tijd voor alle beat ons lichaam had verlaten.
John en ik kennen onze talen, Engels, Duits, klein beetje Frans, Spaanse les volgen we op onze pc. Ja wij zijn allround om het zo maar te zeggen. John had een leuke mop gelezen die hij vertaalde voor onze Engelse buurman,die het op zijn beurt weer door vertelde aan zijn vrouw en echt waar precies zoals John dit had gelezen in het Nederlands, ja wij spreken onze talen. Helaas werd de illusie een paar dagen later wreed onderuit gehaald toen deze buren om 10 uur in de ochtend voor ons poortje stonden met de vraag of we gereed waren om mee te gaan. Sorry meegaan, ja meegaan, we hadden hun uitnodiging toch aangenomen om die dag naar een markt in Torreviega te gaan en naar het huis van hun zoon. We zouden om half past nine vertrekken. Ze vonden het al vreemd dat wij toen nog aan het ontbijt zaten en wij vonden het vreemd dat zij naar hun auto gingen en daarna weer naar binnen alsof ze iets vergeten waren. Wij vertelden hen dat wij hadden begrepen uitgenodigd te zijn om die avond om half negen een drankje te komen drinken. Deze spraakverwarring had tot gevolg dat zij alleen gingen en wij én geen dagje uit gingen én die avond op ons eigen terras ons eigen drankje nuttigden.
Vandaag en morgen vertrekken de langkampeerders en daarmee de voor ons bekende gezichten. Dit weekend begint voor de Spanjaarden de zomervakantie en zijn we benieuwd of de camping vol komt evenals de vele hotels en appartementen in La Manga. Alles is nog zo angstig leeg en de recessie heeft ook in Spanje keihard toegeslagen. Hier op de camping zijn ze bezig om een kleine kermis op te zetten met springkussens. Het weekend programma is al aangepast zo is er vrijdag- en zondagavond dansen op het terras. Het is onduidelijk of dit met livemuziek is, tot afgelopen zaterdagavond was dat wel het geval. Zaterdagavond word er een film vertoond in de openlucht bioscoop alhier. De boemeltrein gaat weer dagelijks rijden om de mensen van en naar het strand te brengen, de kraampjes met kleding, tassen en sierraden zullen weer elke dag staan om hun waar aan de mens proberen te brengen. Tot zover deze verslaggeving hoogste tijd om op ons terras te gaan zitten om af te koelen. Groetjes van John en Marina