Als ik dit schrijf ligt de kerst alweer achter ons, terwijl het bij jullie in Nederland witte kerst was, stond er hier een gure wind maar de zon scheen. Spanje heeft geen echte kersttraditie zoals in Nederland het geval is, hier vieren ze de kerstavond thuis met de hele familie en een uitgebreide maaltijd. De daar opvolgende 1ste kerstdag word ook nog met de complete familie doorgebracht, maar dan meestal buitenshuis in een restaurant/bar. De dag daarna moeten ze weer aan het werk. Kerstbomen met verlichting en bijbehorende attributen zijn meegekomen met de buitenlanders en vind je niet bij de Spanjaarden, wel versieren ze uitbundig de buitenkant van hun huizen met lichtslangen, vlaggen met afbeeldingen van het kindeke Jezus en/of Maria, hangen de opblaas-Kerstmannen in alle soorten en maten aan dakgoten, hekken en ramen. De straten van dorpen en steden zijn versiert met mooie lichtornamenten, de supermarkten puilen uit met heel veel zoete koekjes,snoepwaren en de typisch Spaanse turrón, zoete met amandelspijs gevulde dikke plakkerige plakken koeken in diverse variaties vermengd met hazelnoten, noga etc. Grote gedroogde hammen al of niet met hun specifieke bijbehorende hak en snijplanken gaan over de toonbanken, daar worden flinterdunne plakjes van gesneden om als tapa, hapje, te serveren bij wijn of cava die rijkelijk vloeit tijdens de kerst, daarin verschilt Spanje niet van Nederland.
Wij hebben 1ste kerstmiddag en avond samen met Klaas, Annie, Lien, Henk bij Dirk en Corry in hun voortent zitten fonduen en gourmetten. De voortent moest wel omgebouwd worden tot “eetzaal” , de traditionele kerstboom met rode ballen ontbrak niet met de bijbehorende pakjes die Lien had gemaakt, deze waren gevuld met bonbons. Iedereen had zijn bijdrage voor het diner meegenomen, van salades tot gerookte zalm, gehaktballen, ananas, kip, saté kortom, iedereen had zijn best gedaan om acht personen te voeden, dus jullie begrijpen dat er nog genoeg overbleef om de dagen daarna zonder knagende maagjes door te komen. Tafels en stoelen hadden we bij de buren vandaan gehaald, die waren toch niet thuis, vandaar, oké ze hadden het zelf aangeboden. Wijn en bier vloeide rijkelijk nadat we eerst op elkaars gezondheid hadden geproost met champagne, daarin verschillen de Nederlanders dus niet van de Spanjaarden.
2de kerstdag is het hier op de camping traditie dat er een gesponsorde duik in het water word genomen, verkleed, de deelnemers moeten, lopend of zwemmend, een boei ronden die ongeveer 250 meter uit de kust ligt. Deze keer was het geen pretje want we hebben koude nachten (-4 graden) en dagen gehad dus het water was erg koud, ook stond er een gure wind, als troost scheen de zon en stonden er veel toeschouwers om de kanjers (12 stuks) aan te moedigen. Hun wachtte na de barre, koude, natte tocht een daverend applaus en mochten ze nog iets langer in het water blijven, er moest een groepsfoto gemaakt worden, hun dapperheid vast leggen en daarbij hun eeuwige roem. De opbrengst van de sponsorduik, de verkochte glühwein en diverse artikelen gaan naar een tehuis/school in Cartagena voor kinderen met het syndroom van Down, waar ook het dochtertje van Juan, manager bar/restaurant, tevens zoon van de campingeigenaar op zit. Vorig jaar was de opbrengst rond de zeven/achtduizend euro dus naast eeuwige roem van de gesponsorde zwemmers is er ook de voldoening dat er gul gegeven word.
Van de kerst even terug in de tijd, want,
ik ben ook nog van 30 november tot 13 december in Nederland geweest om de kinderen en kleinkinderen weer te zien, sinds een paar jaar traditie dat ik de verjaardag van Sinterklaas met ze vier. Wij, Corry en ik werden door onze mannen 30 november op vliegveld Allicante afgeleverd met de woorden “veel plezier in het koude ondergesneeuwde Nederland, wij vermaken ons wel in het zonnige Spanje”. Ze bleven nog wel kijken of we probleemloos langs de douane kwamen dus zagen ze hoe wij op onze vingers getikt werden omdat we onze koffers in een plastik bak hadden gezet. Wij hadden het grote verbodsbord over het hoofd gezien waarop stond “geen koffers in plastik bakken plaatsen”. Ja wat wil je, zwaaiend naar onze mannen, al pratende vort onze laarzen uitdoen die in die bewuste plastieken bakken moeten op de lopende band met daarbij onze jassen, tassen, dassen om bijna uitgekleed op je sokken door de detectiepoort langs chagrijnig kijkende douane te lopen, zonder bril op je neus, dan mis je weleens een gebod- of verbodsbord. Nadat de mannen het hele gedoe hadden aanschouwd en zeker wisten dat we echt niet teruggestuurd zouden worden liepen ze getweeën weg. Corry en ik waren onze reis begonnen maar die verliep niet zoals we het uitgestippeld hadden, keurig netjes de tijden van vliegtuig, trein etc. opgeschreven en doorgegeven aan onze kinders die ons van station Castricum zouden ophalen. Zonnig Spanje?? met dik een uur vertraging vanwege dichte mist mochten we naar onze vliegtuig toe lopen. We hadden een low budget ticket of te wel een doe het zelf ticket, nadat onze koffers waren gewogen of ze echt maximum mee te nemen gewicht van 10 kilo waren, mochten we de trap afdalen naar het vliegveld richting vliegtuig maar wel met de keuze voor- of achter instappen.
Corry vloog al eerder met Ryanair en had me verteld dat hun goedkope tickets ( wij betaalden 69,90 incl. administratiekosten) inhoud dat je verzekerd bent van een stoel maar als je niet snel genoeg bent wel een plaats hebt maar geen bagageruimte dus zit je al je reistijd met je koffer tussen je benen. Wil je je plaats kunnen uitzoeken en dus als één van de eerste wilt instappen kan dat maar dat kost 10 euro extra, meer bagage dan de 10 kilo mee in je koffer die moet voldoen aan de voorgeschreven maten? Prima maar dan betaal je wel 35 euro extra per kilo. Ook ben je verplicht online in te checken en je boardingcard thuis uit te printen en niet vergeten mee te nemen, doe je dat niet dan komen er extra kosten bij. In het vliegtuig kan je ook eten en drinken kopen, de dochter van Corry had al gezegd “neem maar een lekker wijntje mam, na jullie vertraagde vertrek zal die zeker smaken” . Jazeker zou die smaken maar toen we de prijs lazen werden we er ook droevig van 5,95 voor een flesje van 18,7 cl. Tja wat doe je dan dat is de grote vraag die we maar in het midden laten.
Door de vertraging liep ons mooie schema helemaal in de war, zodat we ook de bus misliepen die ons van Eindhoven airport naar het treinstation zou brengen, ipv om de 10 minuten reden ze nu nog maar elk half uur en jawel de bus was net vertrokken. Daar stonden we in de sneeuw en snerpende kou, een warm plekje opzoeken in de hal van het vliegveld durfden we niet, want stel dat er toch nog onverwacht tussentijds een bus zou komen. Helaas, maar elk nadeel heb z´n voordeel door het late tijdstip hoefde de bus niet bij elke halte te stoppen, hoefden we niet lang op een trein te wachten en werden we rond middernacht door onze blije kinderen verwelkomt.
Ik heb een heerlijke tijd gehad in Nederland na jaren weer eens sneeuw gezien en gevoeld, de kinderen en kleinkinderen allemaal weer gezien. De terugreis ging fantastisch, 10 minuten te laat de lucht in maar wel een kwartier eerder geland dan gepland, we vlogen dus letterlijk door de lucht.
Lieve mensen, John en ik wensen jullie allemaal een fijne jaarwisseling en een goed begin van 2011.