Hallo allemaal laat ik beginnen te melden dat we hier in La Manga niets van de aardbeving die Lorca gister heeft getroffen hebben gevoeld noch gemerkt. We zitten hemelsbreed 118 km van de stad Lorca af. We werden gisteravond rond 11 uur gebeld door een bezorgde zoon en schoondochter die vakantie houden in de Pyreneeën en het bericht op dat tijdstip op tv zagen met de beelden. We lagen net in bed en schrokken van de telefoon, als op een laat tijdstip de telefoon gaat is er meestal iets loos in of rond de familie. Nu was het de familie die zich ongerust maakten over onze toestand, we konden ze geruststellen. Vandaag zelf de beelden van de beving op tv gezien en gehoord dat de schokken ook in Cartagena te voelen waren. Wij zitten 20 km van Cartagena af en werd er gemeld dat de schokken zelfs in Madrid te voelen waren, die afstand is 464 km van Lorca. Dit leek mij onwaarschijnlijk dus even gegoogled zo kwam ik erachter dat er nog een Madrid is, 84 km bij Lorca vandaan, dit lijkt mij realistischer.
Het weer is al vanaf het moment dat we de camping opreden heel wisselvallig en mag gerust grillig genoemd worden. Harde tot stormachtige wind afgewisseld met zon, zware regenbuien, zon, wind, de temperaturen zijn uitstekend daar mankeert het niet aan. Als de zon schijnt is het zo warm dat je de schaduw moet opzoeken, in de voortent kan de temperatuur oplopen tot 35-39 graden. John heeft het frame van onze oude tent tegen de voortent aangezet en daarover een kleed gespannen welke licht en lucht doorlaat maar de UV-straling tegenhoud. Bij harde wind rollen we het op, dit gebeurd bijna iedere dag. Het is iedere dag surfweer en de nieuwe lichting ouderen die de plaats van de overwinteraars hebben ingenomen liggen volgens mij ´s nachts al te stuiteren in hun bed als ze de wind horen, ´s morgens vroeg lopen ze om het hardst met plank en zeil richting strand.
Elke dag komen er nieuwe mensen bij maar als je een rondje camping loopt zie je nog heel veel lege plaatsen. Afgelopen weekend was het giga druk we werden overspoelt door jongelui met tentjes. In Murcia was dat weekend een muziekfestijn en oa. deze camping was een uitvalbasis voor de festivalgangers, van hieruit gingen er pendelbussen naar het feest.
Elke dag worden we vroeg gewekt door het gekwetter van vogels, dit zijn we in Den Helder niet gewend en dat merkte ik aan mijn reactie toen we op weg hier naar toe op de camping in Cap Many stonden en opeens” koekoekkoekoek” hoorde. Ik keek om me heen en dacht: wie heeft er een koekoeksklok in zijn caravan of tent. De laatste keer dat ik “koekoek” hoorde was een aantal maanden geleden in de camper van Klaas en Annie toen de koekoek van hun klok het deurtje opendeed om de tijd door te geven. Ik was even vergeten dat ze ook vrij in de natuur rondvliegen. Hier op de camping wemelt het van de musjes die zich graag laten horen en ook zien, want ze zijn totaal niet schuw. Ook zijn hier duiven en zij klinken zoals ze eruit zien, grauw, grijs en vermoeid een slap aftreksel van die kittige koekoek. “Koekoek, koekoek” klinkt het vermoeid “koekk… “ dan stopt het, vermoeid als het lijkt om die laatste koek door hun strot te persen. Nee dan die merels, er is er 1 die volgens mij elke ochtend voorleest uit eigen werk. Hij heeft zoveel verschillende toonhoogtes en geluidjes met een beetje fantasie hoor je dat hij een spannend verhaal aan het vertellen is. Weer een andere keer schijnt het dat hij een lezing geeft en zijn er meerdere vogels om hem heen die aandachtig luisteren om na afloop hun vraag mogen stellen waar de merel weer antwoord op geeft. Ja ondanks dat het rustig is op de camping qua mensen voelen John en ik ons bij lange na niet eenzaam, de vogels houden ons gezelschap.
Zo lieve mensen als laatste het elektra, na weer een melding onzerzijds duurde het zeker nog 2 weken voor onze meter in orde was en we weer mogen betalen voor ons verbruik.