Afgelopen zaterdagavond zeiden John en ik tegen elkaar dat we nu toch eens in beweging moeten komen. John zijn jicht is over en mijn rugpijn die ik naast de verkoudheid uit Nederland had meegenomen is ook zo goed als over. Lopen en wel de volgende dag naar het naburige plaatsje Mar de Cristal welke in de wintermaanden uitgestorven is maar nu tot leven komt door de toeristen. Ze hebben daar een langgerekte boulevard met strandrestaurantjes dus gezelligheid troef. Van onze camping uit loop je langs de Mar Menor enerzijds en enigszins woeste dorre vlakte anderzijds over platgetrapte verharde zandpaden vol kuilen en ongeregeldheden, je blik omlaag gericht om niet te struikelen. Het is ongeveer een kwartier lopen en zondagochtend 11 uur gingen we op pad. Ons initiatief was uitstekend daar mankeerde het niet aan, maar laat het nu net de warmste, meest benauwde dag van deze zomer zijn. Wij zijn op de boulevard van Mar de Cristal aangekomen waar we in de schaduw van de eerste de beste palmboom zijn gaan staan om een zuchtje wind op te vangen in de veronderstelling dat het ons oververhitte lichaam een beetje zou afkoelen, ijdele hoop. Daarna hebben we op een bankje in de schaduw gezeten om onze fles water leeg te drinken, dit voelde aan als de bekende druppel op een gloeiende plaat. De oh zo leuke strandrestaurantjes waren in deze hitte te ver lopen en de enige die we zagen leek lang zo leuk niet meer omdat we slechts één gedachte hadden: terug zo snel mogelijk. Kwart over 12 waren we terug op ons stekkie, John was na anderhalf uur alweer bijgekomen, bij mij duurde het de hele middag. Ons initiatief voor een volgende wandeling naar Park Natural Callblanque hebben we in de vrieskist gedeponeerd, voorlopig geen wandelingen meer voor ons. ( Die dag was het op onze temperatuurmeter in de schaduw 45 graden)
John heeft geteld hoeveel plaatsen deze camping heeft en kwam uit op 1212, daarvan is de helft bezet met stacaravans en andere bouwsels merendeel in eigendom van families. Veel wonen hier permanent andere komen alleen in de zomer of verhuren het. De Spanjaarden die hier komen kamperen hebben een standaard uitrusting mee welke soms niet in een personenauto past en dus met kleine vrachtwagentjes worden afgeleverd: koelvrieskast, koelboxen, tv,tafels, stoelen, partytenten, dekzeil om het hele perceel te overspannen tegen de zon, kookplaten en bbq´s met toebehoren, 2 of 3 tenten. De rest van de uitrusting evenals de familie komt met auto´s en aanhanger die tevens gebruikt word als slaapplaats voor opa en oma. Je zou denken doordat ze zo groots uitpakken ze dan ook de hele maand blijven staan, nee de langst kamperende familie was slechts 10 dagen.
We hadden beloofd om onze bijzondere ontdekkingen van vliegen vangen en navelstaren met jullie te delen. We hebben veel last van vliegen, waardoor de vliegenmeppers als het ware aan onze handen vastgekleefd zitten en we experts in vliegen doodslaan zijn geworden. Niet gelijk zeggen”die vliegen zijn ook een onderdeel van de natuur met hun eigen functie hierin”. Helemaal gelijk, maar die wij naar de andere wereld meppen hebben hun taak reeds verricht. Door momenten van navelstaren zagen we tot onze grote verbazing dat de dode vliegen gelijk op transport gingen, gedragen door hordes Spaanse mieren. Deze mieren zijn een stuk kleiner en magerder dan de Hollandse mieren, maar net zo ijverig. In korte tijd leggen ze afstanden af met hun buit op hun schoudertjes, allemaal richting onze grote plantenbak. Ze hebben vaste werktijden tot 10 uur in de ochtend dan houden ze siësta tot 5 uur in de middag om daarna weer fit aan de slag te gaan tot alle vliegen van ons kleed verwijderd zijn. Het is een gekrioel van jewelste, ze werken in ploegen en lossen elkaar af, dan heb je nog de verkennertjes en de verkeersregelaartjes. John heeft ze gevolgd tot de plantenbak en daarna met rust gelaten, hoewel we benieuwd zijn wat er allemaal onder die plantenbak huist, maar of we daar heel vrolijk van worden betwijfel ik.
Nog één wetenswaardigheidje, gelezen in het plaatselijke krantje: in de Mar Menor zwemmen ongeveer 60 miljoen kwallen, waarvan de meeste onschuldig. Om ze bij het zwemgedeelte weg te houden zijn er netten geplaatst, maar kwallenvrij was het de laatste dagen niet. De kleintjes zwommen door de mazen van de netten daarbij zijn een aantal netten gestolen waardoor de grotere vrij spel hadden. Men heeft met bootjes op kwallen gevist, toeristen zijn lopend door het water gegaan met schepnetten om kwallen te vangen. Nieuwste attractie is momenteel: zwemmen met kwallen. Groeten van ons die voorlopig op eigen terras blijven zitten met onze voeten in een kwallenvrij teiltje.